اینقدر ننوشته ام که سر رشته کلام رو از دست دادم .

کجایی ؟ 

نیستی ؟.....

با تو نیستم با خودمم .

آره نیستم ....        

                  پیش خودمم نیستم .  

                                 چند وقته خودم رو گم کردم .

کسی منو ندیده ؟

کسی جوابم رو نمی ده .

                          .....  پس صدام رو هم گم کردم.

                                                 چه جالب چه سکوتی ...

                                                                قبلا هم گفته بودم من سکوت بعد از نیمه شب رو  .. دوست دارم؟

                      گمونم گفته بودم ....

                                          چه تفاوت دارد ؟!

فکر کنم چند نفری از دوستای قدیمم این متن رو بخونن .

                                               البته بعد از اینکه پینگ کردم .

                                                              خوش اومدین ... قدم روی چشم گذاشتین.

خیلی کشنده است تا اینجایش رو ثبت موقت کرده بودم . برگشتم و ششصد خط دیگه هم نوشتم. ولی همه اش پرید.

معلوم میشه صلاح نبوده.

دلم تنگ شده بود.

برای یک بعد از نیمه شب که بعد از هزار و خوردی سال مشغول خط خطی کردن وبلاگم شدم همینقدر هم کفایته .

شب خوش